داستان پیدایش وتکامل
عینک

بنظر می رسد در زمان مصریها، یونانی ها و رومی های باستان هیچ
گونه وسیله کمک بینایی وجود نداشته است این نظر از روی نامه یک فرد رومی که صد سال
پیش از میلاد نوشته شده ودر آن تاکید دارد او بخاطر سن زیادش و اینکه دیگر نمی
تواند مطالعه کند و برای اینکار باید به بردگانش متکی باشد استعفا می دهد تائید می
گردد . مشهور است که تراژدی نویس رومی (Seneca )سنکا که در سال چهارم پیش از میلاد
می زیسته است کتابها را با نگاه کردن از طریق یک کره شیشه ای پر آب که باعث
بزرگنمایی می شده مطالعه می کرده است ( Nero ) نرو از یک زمرد که آنرا نزدیک چشمش
نگه می داشته است برای تماشای جنگ گلادیاتورها استفاده می کرده است البته این دلیل
کافی برای این نیست که بگوییم رومی ها از خواص لنزها اطلاعی داشته اند زیرا این
احتمال وجود دارد که نرو از زمرد بخاطر رنگ سبز آن که باعث کاهش نور خورشید می شود
استفاده می کرده است .

Plomy اصول کلی بزرگنمایی را شرح داده ولی لنزهایی که در آن
موقع وجود داشته است برای بزرگنمایی مناسب نبوده است قدیمی ترین لنز شناخته شده در
خرابه های Nineveh باستانی کشف شده که از کریستالهای سنگی جلا داده شده ساخته شده
است و قطر آن یک و نیم اینچ می باشد.

اریستوفان در کتاب ابرها از یک شیشه نام می برد که برای ایجاد
سوراخهایی در پوست خشک حیوانات بکار برده می شده است و همچنین استفاده از شیشه های
سوزان را برای پاک کردن نوشته از روی قرص موم ذکر می کند طبق اظهار Pliny پزشکان
آنرا برای سوزاندن زخم ها استفاده می کرده اند .

در حدود سال صدم بعد از میلاد سنگ مخصوص مطالعه یا آنچه که ما
آنرا به عنوان شیشه بزرگنمایی کننده می شناسیم پدیدار شد این وسیله در واقع قطعه ای
از یک کره شیشه ای بود که در مقابل متن مورد مطالعه قرار داده می شد تا حروف را
بزرگ نماید این وسیله راهبان پیر را قادر به مطالعه می ساخت و احتمالا این نخستین
وسیله کمک بینایی بوده است .

ونیزیها یاد گرفتند که شیشه را برای ساختن این وسیله تولید
نمایند و بعدها نیز لنزهایی را که بجای قرار گرفتن بر روی متن مورد مطالعه در یک
فریم در مقابل چشم جای می گرفت .

بعضی وقتها گفته می شود که چینیها عینک را دو هزار سال قبل
ساخته اند ولی ظاهرا آنها تنها از این وسیله برای مراقبت از چشم ها یشان در برابر
نیروهای شیطانی استفاده می کرده اند در سال 1268 Roger Bacon فیلسوف انگلیسی در
کتاب Opus Majus نوشت :

اگر کسی حروف یا اشیاء ریز را از طریق یک کریستال یا شیشه یا
ماده شفاف دیگر نگاه کند و آن شئی شبیه قطعه تحتانی یک کره باشد در حالیکه طرف محدب
آن بطرف چشم باشد او خواهد توانست حروف را بهتر ببیند و حروف بزرگتر بنظر خواهند
آمد.بنابراین چنین وسیله ای میتواند برای همه مفید باشد و آنهایی که چشمانشان ضعیف
تر می باشد خواهند توانست حروف را بهتر ببینند حتی اگر حروف خیلی کوچک باشند .

درسال 1289 در یک کتاب با عنوان Trait decon unit dela famille
di popozo نوشته شده که من بقدری در اثر کهولت ناتوان شده ام که بدون وسیله ای که
به نام عینک معروف است نمیتوانم بخوانم یا بنویسم . این وسیله اخیرا به افراد مسن
که دچار ضعف بینایی هستند اختراع شده است و او اظهار میدارد که بیست سالی بیش نیست
که هنر عینک سازی که از مفیدترین هنرهای روی زمین است کشف شده است من خودم فردی را
که آنرا برای نخستین بار ساخته دیده و با او صحبت کرده ام نام نخستین ابداع کننده
عینک نا شناس باقی مانده است .

نخستین تابلوی هنری شناخته که در آن عینک بکاررفته توسط Tomaso
da modena در سال 1352 ترسیم شده است او دو برادر را نشان میدهد که در حال مطالعه
هستنند ویکی از آنها یک شیشه بزرگ کننده را نگه داشته و دیگری عینکی بر روی بینی
خود دارد اگرچه Tomaso در این کار پیشقدم شد ولی سایر نقاشان عینک را بر روی بینی
همه افراد قرار میدادند که احتمالا نشانه ای از دانش و خرد واحترام بود
.


 

یکی از مهمترین پیشرفتهایی که در ساخت عینک در قرن
شانزدهم بوجود آمد معرفی عدسیهای مقعر برای اصلاح نزدیک بینی بود Pop leox که خودش
نزدیک بین بود از عینکهای مقعر در هنگام شکار استفاده نمد و ادعا نمود که این عینک
او را قادر ساخته تا از همراهانش بهتر ببیند .

نخستین عدسیهای عینک از جنس کوارتز بودند زیرا شیشه هنوز ابداع
نشده بود عدسیها بر روی فریمهایی از جنس استخوان و فلز و حتی چرم سوار می شدند .
استفاده از عینک ازایتالیا به کشورهای دیگر مانند فرانسه . آلمان و اسپانیا نیز
گسترش یافت در انگلستان در سال 1629 یک شرکت عینک سازی تاسیس شد در آرم آن سه عدد
عینک دیده می شود وشعار اینست : امکانی جدید برای افراد مسن .

از لحظه ای که عینک اختراع شد مشکلی وجود داشت که تقریبا برای
350 سال حل نشده باقی ماند :"چگونگی قرار گرفتن عینک بر روی صورت" با تمام
پیشرفتهایی که در طی سالها صورت پذ یرفت فرم عینک یکی از بهترین نمونه های ضعف
مهندسی طراحی بود.
مرکز ثقل و مرکز چرخش خیلی از هم دور بودند وبنابراین امکان
نگهداری عدسیها در جایگاه دلخواه وجود نداشت فریمها تا حد زیادی به بینی اتکا
داشتند که از نظر اندازه شکل و سفتی در بین افراد مختلف متغیر بود و همینطور به گوش
که از نظر تقارن و شکل محافظ غضروفی آن ودر میزان مویی که بین فریم و گوش وجود دارد
متغیر بود .
برای این عینک لازم بود که صفحه عدسیها عمود بر محور بینایی باشد
اگرچه که این امر از نظر هندسی تنها برای یک جهت نگاه امکان پذیر است( ودر سایر
جهات نگاه تغییراتی در قدرت اسفروسیلندر روی می دهد)

همچنین لازم است تا مرکز اپتیکی هر عدسی دقیقا در مرکز هر مردمک
قرار داده شود و ظاهرا این امر غیر ممکن است زیرا چشم ها دائما حرکت می کنند و
انواع حرکات مختلف را نشان می دهند .
عینک سازان اسپانیایی در قرن هفدهم
نوارهای حریری را امتحان کردند که می شد آنها را به فریم متصل نمود و سپس آنرا بدور
گوش حلقه زد میسیونر های ایتالیایی واسپانیایی مدلهای جدید عینک را به چین منتقل
کردند چینی ها قطعاتی از سرامیک یا فلز را به جای نوارهایی که بدور گوش حلقه می شد
بکار بردند این ابداع بلافاصله در همه جا منتشر شد .

در سال 1752 Jamer Ayscough در آخرین اختراع خودش عینکی با دسته
های دارای لولای دوگانه را تبلیغ نمود این عینک بسرعت در همه جا انتشار یافت ودر
نقاشی ها ،کتب و کاریکاتور های این دوره بوفور یافت می شود .عدسیها از شیشه رنگی و
یا شیشه ساده ساخته می شدند.

Ayscough احساس نمود که شیشه سفید اثرات خوبی بر روی چشم ندارد
وبه همین دلیل شیشه های آبی و سبز را توصیه نمود .مردان وزنان اروپایی بویژه
فرانسویها در مورد استفاده از عینک خیلی خویشتن داری بخرج می دادند اشراف پاریس
تنها عینک را در پنهان استفاده می کردند مردم انگلستان و فرانسه از عینک های که
براحتی پنهان می شد استفاده می کردند اما در اسپانیا عینک در میان همه اقشار رایج
بود زیرا مردم فکر می کردند که عینک باعث می شود آنها مهمتر وبا وقارتر بنظر آیند.

آمریکاییهای استعمار گری که مسن و یا دوربین بودند عینک
را از اروپا وارد نمودند عینک اساسا مخصوص استعمارگران باسواد و صاحب نفوذی بود که
نیاز به یک وسیله باارزش و گرانبها داشتند در اوایل سده هجدهم قیمت عینک در حدود
200 دلار بود .
بنیامین فرانکلین در سال 1780عینک های دو کانونی را ابداع نمود
او بعدها نوشت : من دو عدد عینک قدیمی داشتم که یکی را برای مطالعه و دیگری را برای
دیدن مناظر دور بکار می بردم وقتی که در یافتم که این تغییر عینک ها برایم مشکل
آفرین است من شیشه های هر دو عینک را نصف کردم ونیمی از هر کدام را در یک فریم جای
دادم بدین ترتیب من همیشه از یک عینک استفاده می کنم وتنها کافیست که چشمانم را
بالا یا پایین ببرم تا بتوانم هم دور و هم نزدیک را ببینم . عدسیهای عینک دو دید در
نیمه نخست قرن نوزدهم پیشرفت کمی پیدا نمودند واژه دو کانونی و سه کانونی توسط
Isaac Hawkins که عینک های سه کانونی را در 1827 معرفی نمود ابداع شدبین سالهای1781
و 1789 عینکهای نقره ای با دسته های لغزنده در فرانسه ساخته شد ولی گسترش عمومی آن
تا قرن نوزدهم طول کشید .

عینک های پنسی یا Pince-nez در دهه 1840 پدیدار گشتند ولی این
در نیمه دوم قرن نوزدهم بود که تحول عمده ای در رواج این عینک ها در میان مردان و
زنان بوجود آمد
در قرن نوزدهم مسئولیت انتخاب لنز صحیح برعهده مشتری بود حتی
وقتی که از عینک ساز خواسته می شد که لنز صحیح را برای آنها انتخاب نماید او این
کار بصورت تصادفی و اتفاقی انجام می داد .
در شروع قرن بیستم دکتر Norburne
Jenkins در ژورنال اپتیک نوشت : استفاده از عینک در خاج از خانه یک ضرورت است عینک
برای خانمها چندان جذاب نیست در واقع بیشتر مردم آنرا تحمل می کنند زیرا به آنها
گفته می شود که استفاده تمام وقت از آن تنها راه جلوگیری از بروز مشکلات جدی برای
چشم است .

علیرغم این نوع اظهار نظر ها انواع متعددی از عینک و لوازم
اپتیکی در دسترس بودند و در محلهای عمومی مورد استفاده قرار می گرفتند عینک های
دارای شیشه های گرد بزرگ و با فریم هایی از لاک لاک پشت در سال 1914 رایج گشتند .

اکنون زمانی فرا رسیده بود که انسان بجای اینکه از داشتن عینک
خجالت زده باشد واقعا از داشتن آن احساس غرور کند عینک های بزرگ مدور و عینک های
پنسی در قرن بیستم نیز مورد استفاده قرار گرفتند در دهه سی تاکید زیادی برروی مدل
عینک می شد وانواع مختلفی از فریم های عینک در دسترس بودند .

 

 

 

Monocle که در ابتدا eye ring نامیده می شد در سال 1800 در
انگلستان معرفی شد . یک جوان اتریشی به نام Jf.Voigtlander که اپتیک را درلندن فرا
گرفته بود ایده Monocle را با خود به آلمان برد او در سال 1814 شروع به ساخت
Monocle در وین نمود و آنرا منتشر نمود نخستین استفاده کنندگان از مردان طبقات بالا
جامعه بودند بعد از جنگ جهانی اول از اعتبار آن کاسته شد که البته بی ارتباط با
ارتش آلمان نبود .
loregnete دو عدسی در یک فریم بود که استفاده کننده آنرا با
یک دسته طرفی نگه می داشت یکی دیگر از ابداعات قرن هجدهم بود ( توسط یک انگلیسی به
نام Adams ) فریم ودسته اغلب بطرز هنرمندانه ای تزئین می شد زیرا توسط خانمها مورد
استفاده قرار می گرفت و بیشتر به عنوان یک وسیله تزئینی مورد استفاده قرار می گرفت
تا یک وسیله کمک بینایی و تا پایان قرن نوزدهم همچنان رایج بود
.

 

از قرن چهاردهم به بعد نقاشان چهره هایی از St. lucy را
رسم کرده اند که اغلب عینک مخصوص خودش را با خود دارد .

 

در 1938 Rosenthal نوشت
که عینک های پنسی هنوز توسط پیرزنان و پیرمردان مورد استفاده قرار می گیرد و توسط
عده کمی در ایالات متحده بکار برده می شود در دهه سی استفاده از عینک های افتابی
بسیار فراگیر شد.

 

 

 

داستان پیدایش و تکامل
عینک

اثرات مضر
اشعه ماوراء بنفش نور خورشید بر چشم
انسان

حفاظت از چشم
در برابر نور آفتاب تابستان

انتخاب عینک
طبی

انتخاب عینک
آفتابی مناسب

لنزهای تماسی
Contact Lenses

نحوه اصلاح
بینائی با عینک و لنز تماسی

ارتوکراتولوژی(شکل دهی مجدد قرنیه با لنز
تماسی)

خستگی چشم در
هنگام کار با کامپیوتر

شرایط چشمی
معافیت از سربازی(آیین نامه جدید معاینه و معافیت پزشکی خدمت سربازی
)

گواهینامه
رانندگی

روز جهانی
بینایی

چهارشنبه سوری
و نکات ایمنی(بیایید با رعایت نکات ایمنی، شب چهارشنبه شاد اما کم خطری راتجربه
کنیم!)

سیگار و چشم(
اثرات مضر سیگار بر قسمتهای مختلف
چشم)

الکل و چشم
(تأثیر الکل برسیستم
بینایی)

حاملگی و چشم
(تغییرات و بیماریهای چشم در زمان حاملگی  Pregnancy &
Eye)

داروی راکوتان
و چشم

بنیانگذار علم
چشم پزشکی در ایران(پروفسور محمدقلی
شمس)

باورهای درست
و نادرست درباره چشم

سر درد و چشم
Headache &
Eye